Маркази матбуот Слайдер (Page 3)

Слайдер

Ҷанги шаҳрвандии солҳои 1992–1997 дар Тоҷикистон, ки боиси талафоти зиёди ҷонивуиқтисодӣ гардид, сабақи талхе барои миллатитоҷик буд. Танҳо баъди талошҳои пайваста ваиродаи сиёсиву шахсии Пешвои миллат, муҳтарамЭмомалӣ Раҳмон ва бо дастгирии халқ, рӯзи 27 июни соли 1997 Созишномаи умумии сулҳ варизоияти миллӣ ба имзо расид. Ин рӯйдодитаърихӣ саҳифаи наве дар ҳаёти сиёсиву
Ваҳдати миллӣ шукуфоии Ватан аст. Дар давлате, ки сулҳу амонӣ ва дӯстӣ ҳукмфармост,он давлат ба мисли гулҳои баҳорӣ рӯз то рӯз шукуфта, ба мамлакати биҳиштосо мубаддал гаштан мегирад. Ваҳдати миллӣ сарчашмаи асосии бунёдкориву сарҷамъӣ ва пешбурди сиёсати давлат буда, дар таърихи мо тоҷикон, барои ба ҳам омадани миллат, муҳофизаткардани истиқлолияти комили давлат, ҳифз ва
Тавре ба ҳамагон маълум аст, дар сиёсати иҷтимоии давлату Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба масъалаи баланд бардоштани мақоми занон дар ҳаёти ҷомеа диққати ҷиддӣ дода мешавад. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон маҷмӯи тадбирҳои мушаххасро бо мақсади баланд бардоштани мақоми занон дар ҷомеа, таъмини риояи ҳуқуқҳои конститутсионии онҳо, густариши фаъолияти ҷамъиятию меҳнатӣ, ҳалли
Ваҳдати миллӣ бузургтарин неъмат вамуқаддастарин арзиши миллӣ мебошад, ки тамомипешрафту тараққиёт ва комёбиҳовумуваффақиятҳои кишвари азизамон, инчунинрӯзгори пурсаодати мардуми шарифи Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳз аз он маншаъ мегирад. 27 июни соли 1997 дар таърихи навини давлатдории миллӣҳамчун яке аз санаҳои муборак ва тақдирсоз, яъне рӯзи баҳамоиву оштӣ ва эълони иттиҳоди
Бо мақсади иҷрои дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, санаи 16 апрели соли 2025 дар асоси нақша — чорабиниҳои Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе бо усули “мактаб ба мактаб» дар Муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №100 -и, ноҳия бо иштироки
НАВРӮЗ МУБОРАК! Дар ибтидои фасли зебои табиат — айёми умеду орзуҳои наҷиб фарорасии ҷашни Наврӯзи байналмилалиро, ки саршор аз шарофату шафоат ва файзу баракат аст, ба ҳар яки Шумо самимона табрику таҳният гуфта, ба ҳамагон сиҳатию саломатӣ, хотирҷамъӣ ва ба Ватани азизамон сарсабзию шукуфоӣ, баракату фаровонӣ ва сулҳу осоиши пойдор орзу менамоем.
Бар асари таҳаввулоти сиёсиву иҷтимоии ибтидои солҳои 90–уми асри гузашта халқи тоҷик баъди ҳазор сол аз нав ба эҳё ва эъмори давлати миллӣ шурӯъ намуд. Истиқлолият дар таърихи ҳазор солаи халқи тоҷик воқеаи хелебузург аст. Мутаассифона, Тоҷикистон аз нахустин рӯзҳои Истиқлолият дар раванди барқарорсозӣ ва таҳкими пояҳои давлату давлатдории нав, таъмини амнияту оромии
Пас аз соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон, роҳи кишвари азизи мо ба сӯи очнда боз ҳам дурахшонтар гардид. Дар ин давра, халқи шарафманди мо тавонист ба дастовардҳои зиёде ноил гардад, ки яке аз онҳо қабули Конститутсия мебошад, ки имсол дар кишвари азизамон 30-юмин солгарди ин ҳуҷҷати тақдирсоз таҷлил  карда мешавад. Ин санади басо муҳимму тақдирсози миллат […]
Рӯзи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон рӯзи хушу босаодат, рӯзи таърихию барои миллату давлатамои сарнавишт соз аст, ки дар партави офтоби истиқлол ва ин бахтномаи миллат зиндагии мардуми могарму пурбаракат ва роҳи имрӯзу ояидаамон ҳамвору равшан гардидааст. Конститутсия ҳуҷҷатест, ки ояндаи халқу давлатро барои даҳсолаҳо ва ҳатто садсолаҳо муайян менамояд. Бинобар ин, дар